ગળથૂથીથી ગંગાજળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?
ધખતા રણમાંહે મૃગજળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?

જીવતરના અંધારામાં વરસોથી ફાંફા માર્યા છે;
સપનાં, શ્રધ્ધા ને અટકળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?

સુખ પામ્યાં, દુ:ખ પામ્યાં, આંસુ પણ આવ્યાં ને હસ્યાં પણ!
આ પળ, પેલી પળ, હર પળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?

દુનિયાએ જકડેલાં, કયારેક જાતે પણ જકડાયા'તા;
બેડી, સળિયા ને સાંકળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?

સાવ સિફતથી નીકળી જાશું એવું કંઈ વિચાર્યુ'તું;
પાપ-પુણ્ય અને અંજળની વચ્ચે કેવાં અટવાયાં?

લખવા બેઠાં થોડું સંબંધો વિશે, સ્મરણો વિશે;
લખવા બેઠાં તો કાગળની વચ્ચે કેવાં અટવાયા?

: હિમલ પંડ્યા
  ૧૭-૮-૨૦૧૬

આજે થોડું મોડું થઈ ગયેલું
એનાથી ઊઠવામાં!
ફટાફટ ઉપરછલ્લું ન્હાઈને,
સૂટ-બૂટ ઠઠાડીને,
દોટ મૂકી મંદિર ભણી!
હાંફતો, પરસેવો લૂછતો
મંદિરના દરવાજે પહોંચ્યો!
ત્યાં જ અેક હાથ લંબાયો...
દયાની અરજ સાથે.
ગુસ્સો તો ઠલવાવાનો જ બાકી રહેલો!
"ચાલ, નીકળ અહીંથી, માગણ સાલી! શરમ નથી આવતી ભીખ માંગતા??"
....પેલી સ્તબ્ધ થઈને દૂર ખસી ગઈ!
પૂછી ન શકી....
"તે હેં સાયબ! તમે અાંય શું કરવા?"

: હિમલ પંડ્યા

આમ પણ થાય ને અેમ પણ થાય છે,
જીન્દગી જો ને, ક્યાંથી ક્યાં લઈ જાય છે!

આપણું આપણાંમાં ન હોવું હવે,
આમ જુઓ તો ચોખ્ખું જ વરતાય છે!

કોઈને જીતવાની અધીરાઈમાં,
જાતને સાવ હારીને બેસાય છે;

સાચવી રાખવાનું ગુમાવી દીધું!
આખરે ખૂબ મોડેથી સમજાય છે;

તું કહે છે કે શ્વાસો ઘણાં છે અને,
હું કહેતો રહું છું, સરી જાય છે;

કોઈ પીડા નકામી તો હોતી નથી,
આંસુ આવ્યે કવિતાઓ સર્જાય છે;

: હિમલ પંડ્યા
 ૧૯-૮-૨૦૧૬

जीने की कोशिश मे जीना आ जाता है, 

लेकिन फिर भी यार पसीना आ जाता है;

तकदीरों का ताला खोल न पाता कोइ,
कुछ भी कर लो, वक्त कमीना आ जाता है;

मयखाने का रस्ता चाहे अनजाना हो!
दर्द भूलाने नीकलो, पीना आ जाता है;

अपने बारे में अपनों की बातें सुन कर,
अपने होठों को भी सीना आ जाता है;

मैंने माँ के कदमो में सर रक्खा अपना,
उस में मक्का और मदीना आ जाता है;

: हिमल पंड्या
  २०-८-२०१६

જાવું છે ક્યાં તમારે અહીંયા બધું મૂકીને?
આખું ય પડ અચાનક આ જાગતું મૂકીને!

રહેવાની ટેવ પાડો, ગમશે બધું પછીથી;
કોઈ ન ખાટવાનું, આ જે મળ્યું મૂકીને!

ઈચ્છાની એક બારી અધખુલ્લી રહી ગઈ છે,
વાછટ મજાની માણો, મોં વામણું મૂકીને!

સામે જે બાળકોને હસતા તમે જુઓ છો,
ત્યાં જીંદગી મળે છે, આ આયખું મૂકીને!

આ મારું, આ તમારું, એવા હિસાબ છોડી,
બસ એક વાર જોજો ત્યાં આપણું મૂકીને!

આપે પસંદગીની ઈશ્વર જો તક ફરીથી,
ખોયું જ વ્હાલું કરશો, આ ખાંપણું મૂકીને!

: હિમલ પંડ્યા
 ૨૦-૮-૨૦૧૬

મૌન પડઘાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું,

ક્ષીણ સપનાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

શાંત ડૂસકાંઓની વચ્ચે ક્યાંક છું,

કેદ ઘટનાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

મેં સમયની સૌ થપાટોને સહી!

તો ય થડકાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

જીવતી લાશો જુઓ છો ચોતરફ?!

હું ય મડદાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

નામ ચર્ચાતું થયું તારું બધે,

હું ય અફવાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

ક્યાંક છું એવો જ દેખાઈ જતો!

બંધ પરદાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું;

છો તખલ્લુસ નીકળ્યું મક્તામાં 'પાર્થ'!

પણ હું મત્લાઓની વચ્ચે ક્યાંક છું.

: હિમલ પંડ્યા 'પાર્થ'

નામ એનું હોઠ પર ધરવાનું છે,
એ કરાવે એટલું કરવાનું છે;

બસ, સમય આવ્યે જરા સરવાનું છે;
ત્યાં સુધી હરવાનું છે, ફરવાનું છે;

રંગ પીળો પાંદડે ધારણ કર્યો!
ઝાડ પરથી છેવટે ખરવાનું છે;

જીંદગીની વ્યાખ્યા આપું તને?
સાવ સામે પાણીએ તરવાનું છે;

એક મોતી આંખથી ટપકી રહ્યું,
સાચવો એને, એ સંઘરવાનું છે;

હારીએ તો હારવાનું ક્યાં કશું?
જીતીએ તો એમને વરવાનું છે;

કૃષ્ણ જેવો સારથિ જો સાંપડે!
ક્યાં કોઈ સંગ્રામથી ડરવાનું છે?!

: હિમલ પંડ્યા
૨૩-૮-૨૦૧૬