ક્યાં લગ જીવી જવાનું આમ જ ડરી ડરીને?
મુશ્કેલીઓથી, દુ:ખથી આઘે સરી સરીને;
સુખને બીજું ખપે શું? ધીરજ ને થોડી મહેનત,
એ આવવાનું તારી પાસે ફરી ફરીને;
હંમેશ આ જ કર્યુ, લીધું-ફગાવ્યું-તોડ્યું!
થાક્યા અમે ય એને આ દિલ ધરી ધરીને;
આંસુ-ઉદાસી-પીડા, આ શાયરી-કવિતા,
ચૂકવ્યું છે ઋણ પ્રણયનું, હપ્તા ભરી ભરીને;
સરખા છે આ સફરના શરુઆત-અંત બન્ને,
શું લઈ જવાનું આખર ભેગું કરી કરીને?
નીકળી જવાનું જોજો, હોવાપણું જ આખું,
બસ પોપડાની માફક થોડું ખરી ખરીને;
છે પોત સાવ નબળું આ શ્વાસનું જુઓ ને!
ફાટી જવાનું એ પણ અંતે જરી જરીને;
: હિમલ પંડ્યા
