ક્યાં જવું'તું ને એ ક્યાં સુધી ગયું!
દિલ ફરીથી એકડો ઘૂંટી ગયું!

કોઈ આવી આંસુઓ લૂછી ગયું!
સાચવીને ઘર સુધી મૂકી ગયું!

સાંજના ઈચ્છાને અહીં રોપી હતી;
એક સપનું રાતમાં ઊગી ગયું!

એ કહીને આવજો નીકળી ગયાં!
આ હૃદય ધબકાર પણ ચૂકી ગયું!

દૂર રહેવાથી થયો આ ફાયદો?
એમનું વળગણ હતું, છૂટી ગયું!

પિંજરામાં ક્યાં સુધી રાખી શકો?
શ્વાસનું પંખી હતું, ઊડી ગયું!

: હિમલ પંડ્યા
 ૨૬-૮-૧૬

સપના ખોટાં શણગારીને શું કરવાનું?
કેડી નોખી કંડારીને શું કરવાનું?

બે પળ મોજમાં વીતે છે, વીતી જાવા દયો!
એ ય વિચારો, વિચારીને શું કરવાનું?

આગ અધૂરી ઈચ્છાઓની સળગી ભીતર;
ઠારું, પણ એને ઠારીને શું કરવાનું?

હાથમાં સહુથી નબળાં પાના આવ્યા છે તો,
બીજાની બાજી ધારીને શું કરવાનું?

જીત્યા તો પાછું પહેલાં જેવું જીવવાનું!
હારી જઈએ, તો હારીને શું કરવાનું?

જીવન ઝંઝટ લાગે કે લાગે ઝંઝાવાત!
"પાર્થ" કહો કે પરવારીને શું કરવાનું?

: હિમલ પંડ્યા
 ૩૦-૭-૨૦૧૬

इक खुशी की तलाश थी जब से,
जिन्दा रहने की आस थी तब से;

वो जहां भी हो, खैरियत से हो,
निकली है दुआ यही लब से;

बस जरा सा किसी के काम आउं!
काम लेता नहि हूं मतलब से;

वक्त आने पे वक्त बदलेगा!
बात ये मान कर चलो अब से;

मैने हर शय में बस खुदा देखा!
और क्या वास्ता मेरा रब से?

मुज को मिल जाये मेरे जैसा कोइ,
मिलता रहता हूं इस लिये सब से;

: हिमल पंड्या
९-६-२०१६

एक गहरी सी उदासी के सिवा कुछ भी नही,
रात की काली सियाही के सिवा कुछ भी नही;

जिन्दगी जैसे सरेआम गिरा इक पर्दा!
और बजती हुइ ताली के सिवा कुछ भी नही;

जिक्र जिस का मैं सुना करता था माँ से अक्सर,
तूं भी परीयों की वो रानी के सिवा कुछ भी नही;

अपने हिस्से के तब-ओ-ताब भी गर देखो तो,
एक हारी हुइ बाजी के सिवा कुछ भी नही;

वक्त आने पे तुजे भी वो खुदा याद आया!
खैर, हम भी तो नमाजी के सिवा कुछ भी नही;

मांगता रहता है हर वक्त हर चेहरे पे हंसी,
दिल मेरा एक सवाली के सिवा कुछ भी नही;

अच्छा लगता है तुम ख्वाबों की बात करते हो!
अपनी आंखो में तो पानी के सिवा कुछ भी नही;

कुछ ये अशआर मेरे पास है, इन्हें रख लो!
आखरी इतनी निशानी के सिवा कुछ भी नही;

: हिमल पंड्या
  २८-८-२०१६

वादे से अपने आज लो, फिर से मुकर गया!
कह कर निकल गया, मेरा दिल तुज से भर गया!

तकदीर में लिखा था जो रोना तो रो दिये;
उल्फत का कुछ जूनून था सर पे, उतर गया!

साकी! खयाल रखना कि पैमाना भरा हो;
होगा बहोत बूरा जो अब इस का असर गया!

कुछ एसा सबक वक्त ने उस को सिखा दिया;
गैरों में खिल उठा वो, जो अपनों से डर गया!

कागज, कलम, दवात, ये अशआर, वो घूटन;
जो कुछ भी था, उस बेवफा के नाम कर गया!

चहेरे पे जो सुकून कयामत के वक्त था;
लगता था सालों बाद वो फिर अपने घर गया!

: हिमल पंड्या
३०-८-२०१६

મિલનનું ગીત મારાથી ઘણાં વખતે ગવાયું છે,
ન જાણે કેમ વર્તન આજ એનું ઓરમાયું છે?

આ નાતો જોડવા માટે નથી કોઈ જબરદસ્તી,
જરા કહી દો કે બીજું કોણ મારાથી સવાયું છે!?

બધાનો પ્રેમ જીત્યો છે, બધાને પ્રેમ આપ્યો છે,
હૃદય ક્યાં કોઈનું ક્યારેય મારાથી ઘવાયું છે?

મુસાબતને હું બિરદાવું કે માનું પાડ હિંમતનો?!
નથી જ્યાં કોઈ પણ પહોંચી શક્યું ત્યાં પણ જવાયું છે!

ફરીથી એ જ ઘટના, એ જ પાત્રો, એ જ સંદર્ભો;
મજાનું દ્રશ્ય કેવું આંખની સામે છવાયું છે!

ગઝલ છે જીંદગી મારી, ગઝલ છે બંદગી મારી,
તમારે મન હશે શબ્દો, અમારો પ્રાણવાયુ છે.

: હિમલ પંડ્યા

રડશું
લડશું

ટોચે
ચડશું

આભે
અડશું

હેઠાં
પડશું

આંખે
દડશું

પાછાં
જડશું

સમયે
ખડશું

નહિતર
સડશું

: હિમલ પંડ્યા
  ૧-૯-૧૬