Sunday, 1 July 2018

અર્થના કુંડાળાંમાં અટવાય છે,
શબ્દ રોજેરોજ ગોથાં ખાય છે.

જે ખરેખર બ્હારથી દેખાય છે,
એ કશે ના હોય છે, ના થાય છે.

તું કહે છે એટલે માની લઉં,
તું કહે છે એ હંમેશા થાય છે.

કોણ જાણે શું હવે દઈને જશે?
આ દશા સુખ-ચેન તો લઈ જાય છે.

આંસુઓએ બેધડક પૂછી લીધું!
એ જ રસ્તે કાં ફરીથી જાય છે?

બહુ ભરોસો રાખશો ના વાત પર,
જિંદગી નામે અહીં અફવા ય છે. 

આવવા જેવું જ ન્હોતું અહીં સુધી,
એ અહીં આવ્યા પછી સમજાય છે.

હું બીજું તો શું કહું એના વિશે?
ખોટ છે, ને ખોટ તો વરતાય છે.

: હિમલ પંડ્યા
એની સામે જોવાયું છે,
બળતામાં ઘી હોમાયું છે

એક દિ’ હૈયામાં ય ઊતરશું,
આંખો સુધી પહોંચાયું છે

એ સપનાની વાત કરો મા,
એ સપનું ક્યાં ડોકાયું છે?

ડૂમો અટકી જાય ખરો, પણ
આંસુ ક્યારે રોકાયું છે?

એમ નહીં દિલ હાથમાં આવે,
ત્યાં શોધો જ્યાં ખોવાયું છે

: હિમલ પંડ્યા 
ઊભા થાવાનું છે, લડવાનું છે ભૈ!
પછી શોધો છો એ જડવાનું છે ભૈ!

કહો સંતાડવાથી શું થવાનું?
એ આવ્યું છે જ તો દડવાનું છે ભૈ!

મળ્યું છે ભાગ્ય પોતીકું બધાને,
અને જાતે જ એ ઘડવાનું છે ભૈ!

બધીયે વાહવાહી નામની છે,
ચણાના ઝાડ પર ચડવાનું છે ભૈ! 

સહારો થઈ શકો તો થઈ બતાવો,
નડ્યા કરવાથી તો નડવાનું છે ભૈ!

સમય ચાલ્યો ગયો એ આવશે નહીં,
સમય આવી ગયે ખડવાનું છે ભૈ!

: હિમલ પંડ્યા 
કેટલું યે સંઘરી બેઠો છે એ,
સાવ મોંમાં મગ ભરી બેઠો છે એ

જેટલા દાવા કર્યા, પોકળ ઠર્યા,
વાયદા આપી ફરી બેઠો છે એ

આમ છો પત્થર બની સામે બિરાજે,
તો ય સંઘળે સંચરી બેઠો છે એ

કોઈએ માગી લીધું'તું દિલ જરાક,
જિંદગી આખી ધરી બેઠો છે એ

પીડ શાયરની ય નોખી હોય છે,
દર્દમાંથી અવતરી બેઠો છે એ

શબ્દનો કેવળ સહારો છે છતાં,
એક ભવસાગર તરી બેઠો છે એ.

: હિમલ પંડ્યા

Thursday, 19 April 2018

આવ તો યે ચાલશે, ના આવ તો યે ચાલશે,
દૂરથી બસ, વ્હાલ તું વરસાવ તો યે ચાલશે

એક પળ પૂરતો હશે લગાવ તો યે ચાલશે
એ પછી કાયમ રહે અભાવ તો યે ચાલશે

સાવ તો પીડાથી અળગાં થઈ શકાવાનું નથી,
રુઝતા હો એક-બે જો ઘાવ તો યે ચાલશે

છું નસીબવંતો કે તારી યાદ મારી સંગ છે,
જો મળે ના એક પણ સરપાવ તો યે ચાલશે

ત્યાં કિનારે કોઈ મારી રાહ જુએ છે, હવે
છો ને ચાહે ડૂબવાને નાવ તો યે ચાલશે

: હિમલ પંડ્યા
बात जो दिल में थी वो बता ना सके,
था बहोत कुछ जिसे हम जता ना सके;

अब ये आलम है, तन्हा है कुछ इस कदर,
नींद आ जाती है, ख्वाब आ ना सके!

दिल ने दिल से किये थे तो वादे बहोत,
बस ये गम है उन्हें हम निभा ना सके;

कुछ न तुम छोड़ पाये अपनी वो जिद्द,
और कुछ हम तेरे पास आ ना सके!

कल अचानक जो यूँ सामने आ गये;
क्या हुआ क्यूँ नजर हम मिला ना सके?

कौन शिकवा करे और किसे दोष दे?
भूल जाये वो सब जो भुला ना सके!

: हिमल पंड्या
મનના નબળા ભાવો સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે,
રોજ નવી અફવાઓ સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે;

સાવ અચાનક ભાંગી પડતી, હીબકાં ભરતી રાત લઈને,
તૂટેલા સપનાઓ સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે; 

કોની સામે, ક્યા કારણથી, કેવી રીતે, ક્યાં જઇ લડીએ?
બુઠ્ઠી આ તલવારો સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે;

સામે મળતો એકેક ચહેરો અણજાણીતા ભેદ ઉઘાડે,
પળપળના આઘાતો સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે;

કૈંક ઉમેર્યુ, ગુણ્યું-ભાગ્યું, છેવટ સઘળું બાદ કરીને,
શેષ બચેલા શ્વાસો સાથે હું પણ જીવું, તું પણ જીવે;

: હિમલ પંડ્યા